Gərgin keçən ilk hissədə heç bir komanda hesabı aça bilmədi – oyun yerli və ehtiyatlı keçdi. “Atletiko” xarakterik üslubda oynayırdı: yığcam, intizamlı, yalnız kəskin keçidlərdə hücuma keçir. Minimum səhvlər oldu, hər iki tərəfin şansı yox idi. Bununla belə, matçın bu dönəmində əsas ola biləcək bəzi məqamlar nəzərə çarpırdı. Atletico hücumlarını cinahlardan təşkil edirdi, lakin rəqibin müdafiəçiləri təhdidlərlə etibarlı şəkildə məşğul olur, ötürmələri kəsir və zərbələrin qarşısını alırdılar. “Atletiko”nun hücumçuları hər dəfə cərimə meydançasına yaxınlaşanda onları sıx müdafiəçilər qarşılayırdılar ki, bu da hücumu başa çatdırmaq cəhdini demək olar ki, mümkünsüz edirdi. Rəqib də öz növbəsində kənarda qalmayıb. Onlar da topa nəzarət etməyə çalışsalar da, yüksək intensiv pressinq nəticəsində onu tez-tez “Atletiko”nun yarısında itirirdilər. Hər iki komandanın yarımmüdafiəçiləri rəqibə hücumlar qurmağa imkan verməyərək, imkanları həddində çalışırdılar. Belə anlarda siz oyunçuların hər şeyini verdiyini görə bilərsiniz – hər top uğrunda mübarizə əsl döyüşə çevrildi.
Birinci hissənin sonlarına doğru gərginlik artmağa başladı. Qolun vacibliyini dərk edən hər iki məşqçi futbolçularına daha aktiv tapşırıqlar verməyə başlayıb. Oyunçular ehtiyat oyunçular kimi meydana çıxmağa hazırlaşarkən, oyunun gedişatını dəyişmək şanslarını gözləyərkən ehtiyat oyunçular skamyalarında narahatlığı görmək olardı. Bununla belə, heç bir komanda risk etmək istəmədi, bu da oyunun ağlabatan həddə qalması demək idi. İkinci hissə başlamazdan əvvəl strategiya dəyişikliyinə ehtiyac olduğu aydın oldu. “Atletiko”nun çalışdırıcısı mərkəz müdafiəçilərindən birini daha hücumameyilli oyunçu ilə əvəzləyərək düzəlişlər etmək qərarına gəlib. Bu, riskli qərar idi, amma nəticə verə bilərdi. Komanda hücumda daha aqressivləşdi və tezliklə nəticə verməyə başladı.
İkinci hissə “Atletiko”nun fəal pressinqi ilə başladı. Onlar oyunun sürətini artırdılar, tribunadakı azarkeşlər də öz favoritlərini alqışlamağa başladılar. Qol üçün ilk real şanslar yarandı. Futbolçulardan biri cinahdan aşağı qaçaraq cərimə meydançasına ötürmə etməklə vəziyyəti gərginləşdirməyə nail olub. Bununla belə, rəqib müdafiəçilər yenidən üstün olublar və top küncdən kənarlaşdırılıb. İkinci hissə də eyni məcrada inkişaf etməkdə davam etdi, hər iki komanda daim rəqibin müdafiəsində zəif yerlər tapmağa çalışırdı. Vaxt keçdi, gərginlik artdı. Topa hər toxunuş tribunada emosiya dalğasına səbəb olub. Azarkeşlər komandalarını fəal şəkildə dəstəklədilər və tezliklə “Atletiko”nun oyunçularından biri yaxın məsafədən qapıya zərbə endirərək təhlükəli an yarada bildi. Lakin rəqib qapıçı parlaq reaksiya verərək komandasını xilas etdi.
İkinci hissənin ortalarında hər iki komandanın kifayət qədər yorğun olduğu məlum olsa da, üç xal uğrunda mübarizə davam edirdi. Meydanda davamlı atışmalar olurdu və hakim daim müdaxilə edərək asayişi qorumağa çalışırdı. Belə anlarda hər səhv komandaya baha başa gələ bilərdi. Nəhayət, oyun final mərhələsinə qədəm qoydu və hər iki tərəf qələbəni qoparmaq üçün son hücuma hazırlaşmağa başladı. Hər keçən dəqiqə hər iki komandaya təzyiq daha da artırdı. Məşqçilər futbolçularını həvəsləndirir, onları motivasiya etmək üçün düzgün sözlər tapmağa çalışırdılar. Matçın bitməsinə bir neçə dəqiqə qalmış “Atletiko” növbəti hücumunu təşkil edə bilib. Bu son cəhdin məqsədi oyunu dəyişmək idi. Nəhayət, gərginlik həddinə çatdı və stadiondakı hər bir tamaşaçı final fitinin hər an səslənə biləcəyini bilirdi.
Fasilədən sonra görüşün baş hakimi Markus Llorente olub. 46-cı dəqiqədə o, künc zərbəsindən sonra topu başla vurdu – düz Sevilya qapısına. Bu məqam “Atletiko”nun dözümlülüyünün və minimal üstünlüklə belə nəticə əldə etmək bacarığının simvolu oldu. Bu qol komandanın əhval-ruhiyyəsini yüksəltməklə yanaşı, tribunaları dolduran, stadionu qulaqbatıran gurultu ilə dolduran azarkeşlər üçün də güclü təkan oldu. Bu andan etibarən oyun yeni bir xarakter aldı. Özünü yetişdirmək rolunda tapan “Sevilya” hücumlarını gücləndirdi. Onlar anlar yaratmaq üçün hər fürsətdən istifadə etməyə çalışaraq irəliləməyə başladılar. Halbuki “Atletiko” buna hazır idi. Təcrübəli futbolçuların rəhbərlik etdiyi komandanın müdafiə xətti rəqibin təzyiqi ilə inamla öhdəsindən gəldi. Müdafiəçilərin hər biri koordinasiyalı şəkildə hərəkət edərək, “Sevilya”nın uğur şanslarını minimuma endirdi.
Buna baxmayaraq, “Sevilya” təslim olmaq fikrində deyildi. Komanda oyuna daha çox cinahlardan hücumlar qataraq, taktika sınaqlarına başladı. Yarımmüdafiəçilərdən biri uzaqdan zərbə endirdi, lakin top qapının üstündən keçdi. Bu, “Atletiko” üçün həyəcan siqnalı idi və komandanın baş məşqçisi başa düşdü ki, onlar oyuna nəzarəti gücləndirməlidirlər. O, müdafiəni dəstəkləyə bilən və əks-hücumlarda kömək edə biləcək təzə oyunçu gətirərək əvəzetmə etdi. 65-ci dəqiqədə “Atletiko” yenidən gücünü nümayiş etdirib. Sürətli əks-hücum əla kombinasiya ilə başa çatdı və top yenidən Sevillanın cərimə meydançasına düşdü. Yenicə qol vuran Llorente yenidən topu qəbul edərək hərəkətin mərkəzində olub. O, müdafiəçini döyərək komanda yoldaşına ötürmə verib, o da öz növbəsində qapıya zərbə endirib. “Sevilya”nın qapıçısı zərbənin öhdəsindən çətinliklə gələ bilsə də, top Llorenteyə qayıtdı və o, düşünmədən tora göndərdi – 2:0!
Bu qol “Sevilya” üçün əsl zərbə oldu. Vaxt gedirdi və komanda düzgün ritmi tapa bilmirdi. “Atletiko”nun hər hücumu getdikcə daha çox həyəcan yaradırdı. Tribunalardakı azarkeşlər qələbənin yaxınlaşdığını və dəstəklərinin getdikcə daha da ucaldığını hiss edirdilər. Hər zərbə, hər top itkisi yaxınlaşan qələbənin əlaməti kimi qəbul edilirdi. Vaxtın daraldığını anlayan “Sevilya” risk etməyə başladı. Cinahları açıq qoyaraq hücumda oyunçuların sayını artırdılar. Bu, əks-hücumlardan daha fəal istifadə etməyə başlayan “Atletiko”ya yer yaratdı. 75-ci dəqiqədə “Atletiko” təhlükəli zərbə ilə başa çatan növbəti sürətli hücumu həyata keçirdi, lakin top dirəyə dəydi, azarkeşlər həm sevinc, həm də məyusluqdan qışqırdılar.
Buna baxmayaraq, “Sevilya” mübarizəni davam etdirdi. Onlar bir neçə təhlükəli anlar yaradıblar və matçın bitməsinə 10 dəqiqə qalmış künc zərbəsi vurmağı bacarıblar. Ötürmə dəqiq yerinə yetirildi və müdafiəçilərdən biri hədəfə zərbə endirdi, lakin “Atletiko”nun qapıçısı məharətini nümayiş etdirərək topu möcüzəvi şəkildə küncdən çıxardı. Bu məqam qapıçının konsentrasiyasının nə qədər vacib olduğunu bir daha göstərdi. Matçın son dəqiqələrində “Atletiko” rəqibə oyununu inkişaf etdirməyə imkan verməyərək topa inamla nəzarət etdi. Komanda koordinasiyalı şəkildə hərəkət edərək, topu bir-birinə ötürdü və Sevillanı arxasınca enerji sərf etməyə məcbur etdi. Final fiti yaxınlaşdıqca stadionda atmosfer daha da gərginləşirdi. Azarkeşlər qələbənin yaxın olduğunu hiss edirdilər. Sonda hakimin fiti “Atletiko”nun 2:0 hesablı qələbəsini qeydə alıb. Bu, sadəcə qələbə deyil, güc və komanda ruhunun nümayişi idi. “Atletiko”nun futbolçuları bir dairədə birləşərək uğuru qeyd edirdilər, azarkeşlər isə öz qəhrəmanlarını qarşılayaraq emosiyalarını cilovlamayıblar. Bu matç “Atletiko”nun cari mövsümün əlamətdar xüsusiyyətinə çevrilmiş möhkəmlik və sona qədər mübarizə aparmaq bacarığının nümunəsi kimi əbədi olaraq yadda qalacaq.
Bu qələbə daha bir siqnal oldu: Dieqo Simeonenin komandası vacib oyunlarda fantastik hücumla deyil, düşünülmüş müdafiə və ruh gücü ilə qalib gələ bilər. Kritik məqamda onlara qalib gəlməyə kömək edən struktur və fiziki hazırlıq oldu. Simeone israr etməkdə davam edir ki, komandanın uğuru möhkəm təməl üzərində qurulub – nizam-intizam və komanda işi, bu, meydanda bir daha təsdiqlənib. Bu qələbənin əhəmiyyətini qiymətləndirmək olmaz. “Atletiko” cədvəldə yüksək mövqe uğrunda gərgin mübarizə aparırdı və hər oyun həlledici ola bilərdi. Koke və Qodin kimi təcrübəli futbolçuları olan komanda həm meydançada, həm də tribunada özünü büruzə verən birlik mühiti yarada bildi. Hər bir oyunçu öz rolunu başa düşdü və bunu ən yaxşı şəkildə etməyə çalışdı.
Simeonenin taktiki qərarları əsas oldu. Bəzi məşqçilərdən fərqli olaraq o, daimi hücuma keçən oyun tərzinə can atmır. Əvəzində o, komandaya effektiv müdafiə və əks-hücumlardan istifadə etməyə imkan verən aydın struktura əsaslanan daha ehtiyatlı yanaşmaya üstünlük verir. Bu strategiya, xüsusən də konsentrasiyanı və soyuqqanlılığı qorumaq vacib olan güclü rəqiblərə qarşı öz bəhrəsini verir. Matçdan sonra bir çox mütəxəssis “Atletiko”nun təkcə fiziki güc deyil, həm də meydandakı vəziyyətə uyğunlaşmaq bacarığını nümayiş etdirə bildiyini qeyd edib. “Sevilya” təzyiqi artırmağa başlayanda “Atletiko” futbolçuları təlaşa düşmədilər, əksinə, oyuna nəzarəti saxlamaq üçün öz bacarıqlarından istifadə etdilər. Özlərinə və oyun planına olan bu inam qələbəni təmin edən əsas amillərdən biri idi.
